Aktualności

Przepisy na zimę

29 grudnia 2009

Zimowa aura sprawia, że wykonywanie niektórych prac jest wyjątkowo niebezpieczne. Obniżona temperatura powietrza wpływa również na komfort pracy wykonywanej na zewnątrz, jak i wewnątrz budynków. O czym zatem należy pamiętać w świetle przepisów prawa pracy?

W pomieszczeniach pracy należy zapewnić temperaturę odpowiednią do rodzaju wykonywanej pracy (metod pracy i wysiłku fizycznego niezbędnego do jej wykonania). Nie może być niższa niż 14°C, chyba że względy technologiczne na to nie pozwalają. W pomieszczeniach, gdzie wykonywana jest lekka praca fizyczna, także w biurze temperatura nie powinna być niższa niż 18°C.

Na złe warunki pracy związane z niskimi temperaturami narzekają również pracownicy wykonujący swoje obowiązki na otwartej przestrzeni. Pracodawca powinien im zapewnić pomieszczenie, gdzie mogliby się schronić przed opadami, ogrzać czy zmienić odzież. Takie pomieszczenie powinno mieć przynajmniej osiem metrów kwadratowych powierzchni, a temperatura nie powinna być niższa niż 16°C. Wykonywanie pracy na zewnątrz obliguje też pracodawcę do zaopatrzenia pracowników w odpowiednią odzież i obuwie robocze spełniające określone wymagania oraz posiadające odpowiednie certyfikaty.

Osobom wykonującym pracę w szczególnie uciążliwych warunkach, czyli np. na otwartej przestrzeni, zimą (od dnia 1 listopada do 31 marca), gdy temperatura spada poniżej 10°C przysługują posiłki profilaktyczne oraz gorące napoje. Należą się one również zatrudnionym w halach, gdzie temperatura jest niższa niż 14°C. Pracę w takich warunkach traktuje się bowiem jak wykonywaną na powietrzu. Posiłki profilaktyczne i gorące napoje nieodpłatnie ma wydać pracodawca, gdy wydatek energetyczny w czasie pracy w przypadku mężczyzn wynosi przynajmniej 1500 kalorii, a w przypadku kobiet 1000 kalorii. Posiłki mają być wydawane w czasie przerw w pracy. Jeżeli nie ma możliwości dostarczenia posiłków pracownikom, to pracodawca powinien wykupić im posiłki w blisko położonym punkcie gastronomicznym. Przepisy nie przewidują możliwości, aby pracownicy otrzymywali pieniądze zamiast posiłków profilaktycznych.

Pracownicy wykonujący prace na wysokości powinni mieć aktualne zaświadczenia lekarskie potwierdzające brak przeciwwskazań do pracy na wysokości. Pracownik, który zostaje skierowany np. do odśnieżania na wysokości musi przejść odpowiedni instruktaż stanowiskowy. Musi również być poinformowany o ryzyku zawodowym związanym z wykonywaniem tej pracy. Prace na wysokości powyżej dwóch metrów – przy zastosowaniu indywidualnych środków ochrony muszą wykonywać co najmniej dwie osoby. Obowiązkiem pracodawcy jest zapewnienie właściwych środków ochrony indywidualnej przed upadkiem z wysokości i dopilnowanie, aby pracownik je stosował. Chodzi tu o szelki bezpieczeństwa wraz z linką bezpieczeństwa, amortyzatory lub urządzenia samohamowne, hełmy ochronne oraz obuwie zabezpieczające przed poślizgnięciem się. Gdy występują strefy niebezpieczne podczas odśnieżania na wysokości, w których istnieje zagrożenie spadającymi masami usuwanego śniegu, lodu jak również narzędzi, to należy je odpowiednio wygrodzić i oznakować.

Przepisy zakazują montażu, eksploatacji i demontażu rusztowań, ruchomych podestów roboczych w razie gęstej mgły, opadów deszczu, śniegu oraz gołoledzi. Prac takich nie wolno wykonywać w czasie burzy lub wiatru o prędkości 10 m/s. Wykluczone jest również przez przepisy prowadzenie robót rozbiórkowych, jeżeli zachodzi możliwość przewrócenia przez wiatr części konstrukcji obiektu. Prace należy wstrzymać, gdy prędkość wiatru przekracza 10 m/s. Każdorazowo po silnym wietrze, opadach atmosferycznych oraz działaniu innych czynników stwarzających zagrożenie dla bezpieczeństwa wykonywanych prac powinno się odbywać monitorowanie miejsc pracy przez osobę uprawnioną.

Źródło: Główny Inspektorat Pracy